Biel i czerń – niby kontrast, a jednak idealna harmonia. Ona – delikatna i niepokorna. Ja – spokojny ale z błyskiem, który zdradza zamiary. Żyjemy namiętnie, śmiejemy się głośno i nie odkładamy przyjemności na później. Uwielbiam, jak patrzy na mnie tym swoim niegrzecznym wzrokiem, a jej palce przesuwają się po mnie jakby znały każdy sekret. Czasem grzeszymy... czasem bardzo. Ale robimy to z klasą. Bo życie nie jest po to, by je przeczekać – tylko po to, by się nim delektować. Razem. Do utraty tchu.