szkoda że tak daleko

Napisałem pv

Napisałem pv

Mhm

Chętny

Zająłbym się ;)

Słowa mamy zawisły w wilgotnym powietrzu, działając na synka silniej niż opary gorącej wody. Napięcie w jego ramionach zaczęło puszczać, ustępując miejsca ciężkiej, obezwładniającej fali gorąca. Przestał walczyć z własnym ciałem. Jej dłoń pod powierzchnią wody poruszała się z pewnością, która go onieśmielała i fascynowała jednocześnie. Nie było w tym pośpiechu, tylko powolne, rytmiczne pieszczoty, które zgrywały się z reakcjami syna. Woda falowała przy każdym jej ruchu, uderzając cicho o boki wanny, a ten dźwięk mieszał się z jego urywanym oddechem. Syn oderwał jedną rękę od krawędzi wanny. Jego mokra, ociekająca pianą dłoń powędrowała ku jej twarzy. Dotknął jej policzka, zostawiając na nim wilgotny ślad, a potem wsunął palce w jej włosy, przyciągając ją bliżej. Jego słodka mama nie stawiała oporu. Pochyliła się nad nim, opierając wolną dłoń na jego mokrej klatce piersiowej, tuż nad sercem, które waliło jak oszalałe. - Jesteś niesamowita mamusiu - szepnął, a jego głos był ciemny i chropowaty. Kiedy ich usta się spotkały, pocałunek był głęboki i zachłanny, smakujący parą wodną i pożądaniem. Mama jęknęła cicho w jego usta, gdy syn, ośmielony jej bliskością, przesunął dłoń na jej kark, pogłębiając pocałunek. Czuł, jak jej sutki twardnieją pod cienkim materiałem bluzki, która teraz, zmoczona kapiącą z niego wodą, zaczęła prześwitywać, klejąc się do jej ciała. Granica między tym, kto kogo mył, a kto kogo pieścił, zatarła się całkowicie. Mama oderwała się od jego ust, by złapać oddech, ale nie odsunęła się. Jej czoło oparło się o jego czoło, a jej spojrzenie, zamglone i ciemne, wędrowało po jego twarzy. - Woda stygnie - mruknęła, choć jej głos sugerował, że temperatura wody jest ostatnią rzeczą, o której myśli. - Wcale tego nie czuję - odpowiedział synek, a kącik jego ust uniósł się w lekkim, łobuzerskim uśmiechu, który zastąpił wcześniejszy wstyd. - Wejdź do mnie. To nie była prośba. Mama uśmiechnęła się, powoli podnosząc się z kolan. Patrzył na nią, jak zrzuca z siebie wilgotne ubranie, kawałek po kawałku, nie odrywając od niego wzroku. Wstyd zniknął bez śladu. Zostało tylko czyste, nieskrępowane pragnienie, by ta noc trwała jak najdłużej.

Mamusia weszła do wanny ostrożnie, stawiając stopę między udami swojego synka. Woda, wypierana przez jej ciało, przelała się cicho przez krawędź, spływając na kafelki, ale żadne z nich nie zwróciło na to uwagi. Synek wyciągnął ręce, chwytając ją w talii, by pomóc jej zachować równowagę. Jego dłonie były duże, ciepłe i pewne - ten sam dotyk, który jeszcze przed chwilą był nieśmiały, teraz prowadził ją bez wahania. Odwróciła się do niego twarzą i powoli, milimetr po milimetrze, zaczęła opuszczać się na jego kolana. To był taniec zmysłów. Gorąca woda otuliła jej łydki, potem uda, a w końcu biodra, podczas gdy reszta jej ciała wciąż czuła chłód łazienkowego powietrza. Kiedy ich ciała wreszcie się zetknęły - naga skóra przy nagiej skórze, mokra, śliska od mydła i olejku - Markowi wyrwał się głęboki, gardłowy pomruk. Objęła go nogami w pasie, zamykając go w intymnym uścisku. Woda sięgała im teraz wysoko, kołysząc się przy każdym, nawet najmniejszym ruchu. - Teraz jest idealnie - szepnęła mu prosto w usta, zanim złączyła je w kolejnym pocałunku. Syn przesunął dłonie z jej talii na pośladki, przyciągając ją jeszcze mocniej do siebie. Czuł ciężar jej ciała, jej miękkość, która idealnie dopasowywała się do jego twardości. Gąbka dawno opadła na dno wanny, zapomniana. Teraz liczyły się tylko ich dłonie błądzące po plecach, karkach i mokrych włosach. Gdy zaczęli się poruszać, woda falowała wraz z nimi, uderzając rytmicznie o brzegi wanny, tworząc muzykę, która zagłuszała ich przyspieszone oddechy. Ograniczona przestrzeń wanny, zamiast przeszkadzać, stała się ich sprzymierzeńcem. Zmuszała do bliskości, nie pozwalała na ani centymetr dystansu. Patrzyli sobie głęboko w oczy, a w spojrzeniu mamy, synek widział odbicie własnego pożądania, już całkowicie pozbawionego wstydu. Para osiadała na ich skórze, mieszając się z potem i wodą. Świat na zewnątrz przestał istnieć - liczył się tylko ten mały, gorący mikrokosmos, zapach drzewa sandałowego i rytm, który wybijały ich serca. W tej chwili synek nie czuł się już tylko mytym; czuł się uwielbianym, a każdy dotyk mamy był potwierdzeniem, że w tej intymności nie ma miejsca na nic innego poza czystą, nieskrępowaną przyjemnością.

Rytm, który początkowo był powolny i płynny, z każdą chwilą nabierał drapieżności. Woda w wannie, wzburzona ich ciałami, przelewała się gwałtownie przez krawędzie, chlupocząc o kafelki, ale ten dźwięk ginął w ich przyspieszonych oddechach i cichych jękach.
Synek wbił palce w biodra Mamy, stabilizując ją w śliskim objęciu. Czuł, jak każda komórka jego ciała płonie. To nie była już tylko przyjemność; to była desperacja, potrzeba bycia jak najbliżej, jak najgłębiej. Mama, z dłońmi zaciśniętymi na jego mokrych ramionach, dyktowała tempo, a jej paznokcie wbijały się lekko w jego skórę, zostawiając na niej niewidoczne w półmroku ślady.
– Patrz na mnie – szepnął chrapliwie, a ona otworzyła oczy.
Jej spojrzenie było zamglone, ciemne od pożądania, a usta uchylone w niemym zachwycie. Widok jej twarzy, tak całkowicie zatraconej w rozkoszy, był dla syna ostatecznym bodźcem. Czuł, jak narasta w nim fala, której nie da się już powstrzymać – gorąca, elektryzująca siła gromadząca się u podstawy kręgosłupa.
Mama wyczuła zmianę w napięciu jego mięśni. Zamiast zwolnić, przyspieszyła, poruszając się z instynktowną pewnością. Jej oddech stał się urywany, krótki.
– Teraz... – wydyszała, odrzucając głowę do tyłu i odsłaniając smukłą szyję.
Wszystko eksplodowało w jednym momencie. Mama zacisnęła powieki, a jej ciałem wstrząsnął potężny skurcz, któremu towarzyszył zduszony krzyk. Synek, czując jak jej wnętrze pulsuje i zaciska się wokół niego, stracił resztki kontroli. Przyciągnął ją do siebie z całej siły, wbijając się w nią głęboko, gdy obezwładniająca fala spełnienia przetoczyła się przez niego, odbierając mu wzrok i dech.
Trwali tak przez chwilę, zawieszeni w czasie, drżąc w swoich ramionach, podczas gdy woda powoli przestawała falować, a echo ich uniesienia wciąż wisiało w parnym powietrzu łazienki. Mama opadła bezwładnie na jego klatkę piersiową, chowając twarz w zagłębieniu jego szyi, a syn, ciężko dysząc, oparł policzek na jej mokrych włosach, czując, jak jego serce powoli próbuje wrócić do normalnego rytmu.

Cisza wróciła do łazienki, przerywana jedynie cichym odgłosem wody spływającej do odpływu, gdy syn wyciągnął korek. Woda, wcześniej parząca, teraz stała się letnia, przypominając im, że czas wracać do rzeczywistości.
Nie spieszyli się jednak. Synek wyszedł pierwszy, sięgając po duży, puszysty ręcznik. Gdy mama wynurzyła się z wanny, otulił ją nim natychmiast, szczelnie owijając jej ramiona i plecy, jakby chciał ochronić ją przed najmniejszym powiewem chłodu. Przyciskał ją do siebie przez miękki materiał, całując krople wody, które wciąż lśniły na jej czole.
– Chodź – szepnął, prowadząc ją do sypialni.
Tam, w półmroku, wślizgnęli się pod chłodną kołdrę, instynktownie szukając nawzajem swojego ciepła. Ich ciała, wciąż wilgotne i rozgrzane, splotły się w naturalnym uścisku – jego ręka pod jej głową, jej dłoń na jego piersi, tam, gdzie serce biło już miarowym, spokojnym rytmem.
Synek gładził ją powoli po ramieniu, czując ogarniającą go błogość. Wstyd, który czuł na początku wieczoru, wydawał się teraz czymś odległym i nierealnym, wspomnieniem z innego życia. Zrozumiał, że w tym dotyku, w tej nagości i w tej bliskości nie było niczego, co musiałby ukrywać.
– Śpij – mruknęła mama sennie, wtulając się mocniej w zagłębienie jego szyi.
Syn pocałował ją w czubek głowy, wdychając zapach jej włosów i resztek olejku sandałowego. Zamknął oczy, czując, jak ogarnia go sen, w którym był tylko spokój, ciepło i kobieta, która nauczyła go, że bycie bezbronnym to najpiękniejsza rzecz na świecie.

Priv

Preferuje kogoś kto jest tutaj dłużej... Sorry