
Jestem człowiekiem, który ciągle się czegoś uczy, nie dlatego, że musi, tylko dlatego, że inaczej się dusi🥰 Lubię rozumieć świat, ludzi, mechanizmy, emocje. Z natury jestem ciekawski, a przez to czasem zadaję dużo pytań ale to nie przesłuchanie, tylko sposób, w jaki kogoś poznaję naprawdę.
Po tym całym dniu biegu i spraw przychodzi moment, w którym bardzo mocno zwalniam. Kiedy zostaję sam, robię się poważniejszy. To ta część mnie, której mało kto widzi: refleksyjna, cicha, głęboka. Lubię wtedy posiedzieć w ciszy, pomyśleć o tym, co chcę jeszcze w życiu poustawiać. Zastanawiam się nad relacjami, nad sensem mojej pracy, nad tym, czy dobrze wykorzystuję czas, który mam. Jestem idealistą, ale z takim chłodnym realizmem, który pilnuje, żeby nie odlecieć za daleko.
rozmowy, które mają sens i głębię, a nie tylko wymianę uprzejmości
ludzi myślących samodzielnie, nie „produktów systemu”
łączenie rzeczy: pedagogika + popkultura + życie
poczucie wpływu i znaczenia
napięcie intelektualne, lekki bunt, świeże spojrzenia
schematów, procedur dla procedur
pustego języka bez treści
ludzi zamkniętych, sztywnych, przewidywalnych
bycia wtłaczanym w role
powierzchowności i small talku bez sensu
sytuacji, w których czuje, że marnuje potencjał
pedagogika (ale żywa, nie podręcznikowa)
rozwój człowieka, tożsamość, sens
narracja, symbole, znaczenia
popkultura jako narzędzie rozumienia świata
relacje międzyludzkie głębokie, nie przypadkowe
myślenie, analizowanie, łączenie wątków
rozmowy 1:1
eksplorowanie różnych dróg zamiast jednej sztywnej ścieżki
Serwis przeznaczony tylko dla osób dorosłych. Klikając "Wchodzę" potwierdzasz, że masz ukończone 18 lat. Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług.