Maniutek222
Poranny chłód natychmiast znika za progiem
Gdy ona w fotelu rozpala zmysłów pożar
Dla słabych serc bywa pięknym nałogiem
Co mąci umysł i przekracza każdy obszar
Jej bezczelny wdzięk paraliżuje i pali
Onieśmiela wzrokiem od którego krew tętni
Wszyscy faceci w okamgnieniu zuchwali
Przy niej stają się bezbronni i namiętni
Złoty trunek w lampce leniwie się kołysze
Odbija płomień ukryty w jej spojrzeniu
Gdy pije łyk słychać głęboką ciszę
I każdy marzy o tym jednym dotknięciu
Długie smukłe nogi na blacie biurka
W czarnych pończochach grzeszną piszą opowieść
Jedwab i skóra gładka jak piórko
Budzą żądzę której nie uciszy żadna spowiedź
Czarne szpilki prowokują od samego rana
Kalendarz otwarty lecz kto by myślał o prawie
Gdy ta kobieta w drapieżność przybrana
Rozlewa gęsty i duszny żar w tej zabawie
Pani Paragrafka kusi bez żadnego wstydu
Wciąga w grę gdzie zasady sama dyktuje
Pozbawia tchu i obietnicą zachwytu
Wszystkich wokół bezlitośnie podporządkowuje
Mężczyzna • 14 days ago