Ola jeszcze nie wie, co ją czeka. Leży na brzuchu, rozluźniona, z głową na poduszce, myśląc, że to będzie jak zawsze — delikatnie, powoli, z tyłu, ale bez pośpiechu. Nie wie, że tym razem nie będzie litości. Dłonie rozchylają jej pośladki. Palce najpierw tylko krążą, potem jeden wchodzi bez pośpiechu, drugi zaraz za nim. Ola wciąga powietrze, ale jeszcze nie protestuje. Dopiero kiedy czuje, że to nie jest przygotowanie, tylko zapowiedź, zaczyna się spinać. — Spokojnie — słyszy tuż przy uchu. — Jeszcze nie wiesz, jak będzie. Potem jest już tylko twardy, ostry ruch. Bez czekania, aż się przyzwyczai. Wchodzi głęboko, jednym pchnięciem, aż Ola wydaje krótki, zduszony dźwięk i zaciska prześcieradło w palcach. Tempo od razu jest szybkie, mocne, bez przerwy. Każde pchnięcie wpycha ją w materac, biodra trzymają ją w miejscu, a ona dopiero teraz rozumie, że to nie będzie „trochę mocniej”. To będzie ostry anal. Taki, po którym jeszcze długo będzie czuła, że ktoś naprawdę ją wziął.