Zasłona nocy, światło przyćmione, gdzie szept jedwabiu pieści ramiona. Dotyk delikatny, aksamit gładki, odsłania kształty, tajemne zagadki. Koronka czarna, misterny splot, obietnicą kusi, rozpala Twój grot. Wdzięk i wyzwanie, zmysłowy czar, gdy moje ciało kipi jak letni żar. Paski i tasiemki, kokarda mała, wyobraźnia pragnie, by już spadała. To nie ubranie, lecz skóra druga, co wabi, drażni i namiętnie mruga. Czerwień namiętna, róż niewinności, biel nieskalana pełna słodkości. Lecz najgorętsza — ta pod osłoną, gdzie czarna bielizna jest mą koroną. Więc niech opadnie ten strój zmysłowy, abyś mógł mnie zakuć w miłości okowy. 💋