Grawitacja to oddziaływanie, dzięki któremu ciała mające masę przyciągają się wzajemnie. Na Ziemi sprawia, że moje ciało ma ciężar. Nie jest wrogiem lotu. Jest jednym z praw, w których obrębie staje się on możliwy. Życie polega na poznawaniu takich właśnie praw, które pozwalają latać. Stanie na ziemi to przecież codzienny standard. Świadomość tego, jak poruszać się pomiędzy siłami, które na mnie działają, pozwala mi odkrywać możliwości wykraczające poza to, co znam. To, że grawitacja ciągnie mnie w dół, nie oznacza, że nie mogę poczuć, jak latam — zawieszona pomiędzy niebem a ziemią. Ziemia przyciąga każdy fragment mojego ciała. Rura daje mi punkt podparcia. Mięśnie rozkładają napięcie tam, gdzie jest potrzebne. Siły działające w różnych kierunkach pozwalają mi utrzymać równowagę. To nie jest brak ciężaru. To umiejętność współpracy z nim przy jednoczesnym zachowaniu zmysłu lekkości. Grawitacja nie przestaje działać, kiedy wzlatuję. To ja zmieniam sposób, w jaki działam w jej polu.