Trochę mnie to zaczyna wkurwiać, że mnie masz. Trzymasz na smyczy stworzonej z emocji, które czuję przy Tobie. W napięciu. Trochę mnie to zaczyna wkurwiać, że im dalej w las tym niebezpiecznej i wcale nie chcę, żebyś mnie z tej smyczy spuścił. Trzymaj mnie mocno, bywam nieposłuszna kiedy się waham, ale wysłucham grzecznie poleceń. Będę niespłoszona i dzielna. Tuż przy Twojej nodze. Przyjdę bliżej, jeżeli poklepiesz się w udo dwa razy. Pan nauczył mnie kilku sztuczek. W tym lesie będę chciała, żebyś ze mną odpoczął. Nie musiał, nie powinien, nie był w głowie, a w oddechu. Był. Twoje prowadzenie na tym spacerze sprawia mi rozkosz, która uspokaja moje instynkty. Też nie muszę. Chodźmy pobawić się niebezpieczeństwem dzikiej natury i odkryjmy zapomniane miejsca, do których tylko najodważniejsi mają odwagę dojść. Odkryjmy to, co kryje się w nieznanym. Zboczmy z drogi. Spenetrujmy ten las nie szukając utartej ścieżki. Poszukajmy skarbów. Oddajmy się przygodzie.