Odwrócił głowę w moją stronę, a w jego oczach, odbijających światło z zegarka, było coś więcej niż tylko zmęczenie. Była to prośba wyrażona bez słów, wibracja napięcia, która sprawiała, że powietrze między nami stawało się gęste i naładowane elektrycznością. Przesunąłem rękę przez dzielącą nas konsolę, kładąc dłoń na jego kolanie. Skóra była gorąca, a pod spodem czułem napięte mięśnie, które natychmiast zareagowały na dotyk, drżąc i napinając się. Nie odsunął się. Wręcz przeciwnie, jego biodra lekko uniosły się w stronę mojej dłoni, a usta rozchyliły się w cichym westchnieniu. Zacząłem przesuwać dłonię w górę, po wewnętrznej stronie uda, czując krew pulsującą tuż pod powierzchnią. Jego oddech stał się płytki i urywany, a klatka piersiowa szybciej wznosiła się i opadała, naprężając cienki materiał bluzki. Rozpiąłem pasek i guzik jego spodni z precyzją chirurga, zanim zsunąłem zamek w dół. Metalowe ząbki zgrzytnęły cicho w milczeniu nocy.